“Amacımız Ermenilerin tamamen yok edilmesidir” – Blog

Azerbaycan diktatörü İlham Aliyev, ilk saldırı savaşından üç yıl sonra, 19 Eylül’de Dağlık Karabağ’ı yeniden işgal etti. Aralarında sivillerin ve çocukların da bulunduğu yüzlerce kişi hayatını kaybetti. 24 saat içinde Ermeniler fiilen teslim olmaya zorlandı.

Aliyev, Dağlık Karabağ’ı Ermenistan’a bağlayan tek yol olan Laçin Koridorunu kapatarak, daha önce de Ermenileri aylarca aç bırakmış ve zayıflatmıştı. Yetersiz beslenme ve tıbbi bakım eksikliği nedeniyle birçok insan öldü.

Dağlık Karabağ’ın teslim edilmesinden bu yana başlayan şey, Ermenilerin yaklaştığını gördüğü ve yaklaşık 100 yıl önce zaten deneyimledikleri bir kabustur: Sürgün, cinayet, hapis – soykırım.

Reklam | Okumaya devam etmek için kaydırın

Daha bitmedi

Şu anda 120.000 civarında Ermeni Dağlık Karabağ’da mahsur kalmış durumda ve pek çok kişi de kayıp durumda. Bakü’den aralarında medya temsilcilerinin de bulunduğu 400 kişilik bir arananlar listesinin olduğu yönünde haberler var. Dağlık Karabağ’ın başkenti Stepanakert’te çok sayıda kişinin Azerbaycan hapishanelerinde olabileceğinden korkuluyor. Bu raporlar şu anda kesin olarak doğrulanamıyor, ancak yine de büyük olasılıkla doğrulanıyorlar. Çünkü savaş henüz bitmedi. Dağlık Karabağ’da Ermeniler olduğu sürece Aliyev kaba kuvvet kullanmaya devam edecektir.

Son yıllarda Azerbaycan rejimi Dağlık Karabağ’da ve ayrıca Ermenistan anakarasında yapmayı planladığı şeyleri gizlemedi. Resmi devlet propagandasında Ermeniler, ortadan kaldırılması gereken “haşarat” olarak nitelendiriliyor. O zamanki Bakü Belediye Başkanı Hajibala Abutalybov, 2005 yılında Almanya’dan gelen siyasi bir heyetle yaptığı toplantıda şunları söyledi: “Amacımız Ermenilerin tamamen yok edilmesidir. Onlar, Naziler, 1930’lu ve 40’lı yıllarda Yahudileri zaten ortadan kaldırmışlardı, değil mi? Bizi anlayabilmeliler” dedi. Bu açıklama birkaç yıl önce yapılmıştı ama bunun Azerbaycan’daki geçerliliğini sorgulamıyorum.*


fotoğraf Galerisi

Dağlık Karabağ’ın son saatleri

Dağlık Karabağ’daki Ermenilerin dramatik durumu siyasi beceriksizliğin ve saflığın bir sonucudur. Bu, Alman ve Avrupa siyasetinin başarısızlığını gösteriyor, çünkü Azerbaycan’la birlikte güvenilir gaz tedarikçimiz olarak askeri açıdan silahlı, otoriter bir rejimi destekledik.

Masum demokrasilere karşı saldırı savaşları yürüten acımasız gaz tedarikçilerinden kopmak istemiyor muyuz? Putin’den ayrılıp bunun yerine ülkesi demokrasi, basın ve sivil haklar açısından Rusya’nın çok gerisinde olan Aliyev’le iş yapmak, Aliyev’i dünyanın gözü önünde Dağlık Karabağ’da soykırım yapabileceğine inandıran siyasi hatalardır. .

Ermenistan’ın, kadim Hıristiyan tarihi ve kültürü dışında Batı’nın yardıma koşmasını sağlayacak hiçbir şeyi yok gibi görünüyor. Kendisini defalarca arabulucu ve koruyucu güç olarak gösteren Rusya da Ermenilere yardım etmedi. Onları koruyamadılar, Laçin Koridorunu açamadılar, barışı sağlayamadılar. Aslında ekonomik açıdan daha umut verici tarafı seçmiş görünüyorlar. 19 Eylül saldırısında Rus barış güçleri Azerbaycan güçlerini durdurma girişiminde bile bulunmadı.

Azerbaycan Türkiye, AB ve İsrail ile yakın ilişkiler sürdürüyor. Azerbaycan meselesi ve Aliyev’in özellikle Berlin siyasetindeki etkisi henüz tam olarak araştırılmadı. Bakü’nün yakın müttefiki olarak da büyük etkiye sahip olan ve Osmanlı İmparatorluğu’nun 1915 yılında 1,5 milyon Ermeni’ye uyguladığı soykırımı hiçbir zaman tanımayan Türkiye, Azerbaycan’ın Dağlık Karabağ’daki eylemlerini desteklemektedir.

Ermenistan Rusya’dan, Türkiye’den, Azerbaycan’dan hiçbir şey bekleyemez. Hem tarihin hem de güncel olayların bize öğrettiği budur. Peki ya AB, ya Almanya? AB kendisine değer temelli ve barışı teşvik eden bir politikayı hedef olarak belirlemedi mi?

Bunun yerine, AB Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen ve Şansölye Olaf Scholz, Azerbaycanlı otokrat Aliyev ile mutlu bir şekilde el sıkışırken göründüler. Bu, Ermenilerin Dağlık Karabağ’dan sürülmesinin zaten başlamış olduğu göz önüne alındığında, en geç şu anda artık destekleyemeyeceğimiz bir dış politikadır. Azerbaycan’la ekonomik ilişkiler sorgulanmalı ve ciddi yaptırımlar uygulanmalıdır. Dağlık Karabağ’da 120 bin Ermeni’nin hayatta kalması Avrupa Birliği’nin Azerbaycan’a yapacağı baskıya bağlı. Eğer sonuçta uyarıda bulunmaktan başka bir şey yapmazsak, Ermeni halkına karşı bir sonraki soykırımı önlemek için yeterince şey yapmamışız demektir.

*Bakü belediye başkanının açıklamasının kaynağı: Kafkasya: Donmuş Çatışmalar ve Kapalı Sınırlar. ABD Hükümeti Basım Ofisi, 18 Haziran 2008, s.50

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir